• Ana Sayfa
• Hakkımızda
• Tertip Heyeti
• Seçici Kurul
• İletişim

‘Türkçe Mevsimi’ Ne Kadar da Kısa Sürdü

Dilek HAYIRLI / Aksiyon

Artık alıştık, her mayısta açan çiçeklerimize eşlik ediyor onlar. Gönül bahçemizi şenlendirip gidiyorlar. Gözyaşları ve alkışlarla uğurluyoruz ki, hemen yine gelsinler...

Baharı niye bekler insan? Masmavi gökyüzü, rengârenk ağaçlar, mis kokulu çiçekler bir de kuş sesleri için değil mi? Hayır, artık bir sebebi daha var: Türkçe. Zira Türkçe Olimpiyatları ile bahar bir başka yaşanıyor son yıllarda. Mayısı iple çekenler, dünyanın dört bir yanından gelen çiçeklerin binbir rengini görelim, Senegalli kızın billur sesinden Türkçe şarkılar dinleyelim, Akif’ten Bülbül okuyan Türkmenistanlı yüreklerimizi dağlasın, Balkanlar’ın gençleriyle ecdadımızı yâd edelim istiyorlar. İşte bu yüzden sevinç, coşku, umut ve neşe kadar çok yakıştırdık biz bahara ‘Türkçe Mevsimi’ demeyi. Dünya çocuklarının şarkılarıyla coşup şiirleriyle hüzünlendik. Aynı dilde barış mesajları haykırdık dünyaya, köprüler kurduk gelecek adına. Anadolu’ya da yayıldı bu coşku. Öyle ki, statlara sığmadı. Derken veda vakti geldi çattı. ‘Gelecek baharda görüşmek’ dileğiyle ayrıldılar aramızdan geçen cuma, çok değerli hatıralar bırakarak. Yeryüzünü saracak barış ve dostluk esintisi, güzel arkadaşlıklar, bir de marka değerine paha biçilemez olimpiyat. Gelecek sene için geri sayıma başlamış olmak bir kenara, 8. Uluslararası Türkçe Olimpiyatları’nda neler yaşandığını öğrenmek isteyen varsa, bu yazı onlara.

Bir itirafta bulunarak başlayayım. Daha 8 yıl önce “Türkçe dünya dili olacak” dendiğinde buna inanmayanlar arasında ben de vardım. İç sesim anlatıyordu her şeyi: “Canım, ütopyaya gerek yok ki! Eyvallah! Dünyanın dört bir yanında okullar açılıyor, öğretmenlerimiz canhıraş çabalıyor; ama… Yok yok, mümkün değil, dünya Türkçe konuşamaz. Hem İngilizce varken, neden Türkçe öğrensinler!..” Evet, yanılmışım, yanılmışız. Bu yılki olimpiyatlara 120 ülkeden 750 öğrencinin katıldığını hatırlatalım da sebebi ortaya çıksın. Ya da şunu düşünün; sarı, beyaz, esmer tenli çocuklar, Togolu, Senegalli, Kanadalı, Fransız bir arada Türkçe muhabbet ediyor. Brezilyalı Julia, Trabzonspor formasıyla dolaşıyor. Kenyalı Richard ‘baklava nasıl yenir’ onu öğretiyor. Hollandalı Tim, ‘Nasılsın?’ diye sorana ‘Çok şükür iyiyim’ karşılığını veriyor. Malili Aminata kulağından düşürmediği MP3 çalarından ‘Buruk Acı’ şarkısını dinlerken gözleri doluyor. Kazak öğrencilerin Kolbastı oyunu parmak ısırtıyor. Hâsılı, 2003’te 17 ülkeden 67 öğrencinin katıldığı Türkçe Olimpiyatları bugün bir hayali gerçeğe dönüştürüyor.

Olimpiyatlar artık tam bir marka hâline geldi. Ona katılmak, katılanları seyretmek çok değerli. 2003 yılında etkinlikler sadece bir televizyon kanalında ve bir iki gazetede haber olmuştu. Ünlü isimler, siyasetçiler, sanatçılar da gelmemişti izlemeye. Programlar İstanbul ve Ankara ile sınırlı kalıyordu. Ya bugün? Şarkı finali Konya’da, halk oyunları finali Bursa’daydı mesela. Trabzon, Samsun, Malatya, Kayseri, İzmir, Erzurum, Gaziantep, Antalya ve Manisa’da ise turneler vardı. Onları izlemek isteyenler statlara sığmadı.

Olimpiyatın reklamını da marka bir isim çekti bu sene: Ali Taran. Sevgi, dostluk, barış ve kardeşlik temalarının işlendiği filmde her biri farklı kıtayı temsil eden çocuk yüzleri Mustafa Ceceli, Aydan Şener ve İclal Aydın gibi ünlü simalarla bütünleşti. Taran, “Türkiye için olumlu gördüğüm her işe el vermeye hazırım.” demişti o gün. Jüri üyeliğini yaptığı şarkı finalinde ise olimpiyat çocukları kendisini mahcup etmemiş olacak ki, “Bu işi yapanları gönülden tebrik etmiştim, gerisi teferruat.” sözleri döküldü ağzından.

Dünya çocuklarının Türkiye’de geçirdiği 15 gün boyunca televizyon kanallarının gösterdiği ilgi markalaşmanın bir başka göstergesiydi. Bir gün Saba Tümer’in, ertesi gün Defne Samyeli’nin, başka gün Beyaz’ın karşısında aldı soluğu gençler. Öyle ki günde iki-üç programa katıldıkları oldu. Sadece eğlence programları değil elbet, Endonezyalı, Arnavut, Afgan çocuklar haber kanallarının da vazgeçilmeziydi. Kanal D Ana Haber’de Mehmet Ali Birand’ın, CNN Türk’te Cüneyt Özdemir’in, Kanal 24’te Fuat Kozluklu’nun, Bugün TV’de Erhan Başyurt’un konuğu oldular. Yazılı basın da ilgiden kendini alamadı. ‘Koca’ gazeteciler çocukların Türkçesi karşısında şaşkına döndü. Habertürk Yazarı Bekir Coşkun, “Urfa türküsü bilen var mı?” diye sorduğunda Iraklı öğrenci “Urfa’nın Etrafı”nı söylemeye başlamıştı. Coşkun’un tepkisi türkü bitiminde “İnanamıyorum, harika bunlar.” olacaktı. Star Gazetesi’nin Gaziantepli Ankara Temsilcisi’nin şaşkınlığına ne demeli! Kenyalı Richard, baklava yemenin tarifini anlattığında Tayyar, “Antepliyim ama bunu bilmiyordum.” diyebiliyordu.

Olimpiyat çocukları, Ankara’nın kasvetli havasını bile dağıtmıştı. Meclis Başkanı, bakanlar, belediye başkanları, yüksek yargı mensupları kâh duygulandı, kâh tebessüm etti ziyaretler boyunca. Devlet Bakanı Faruk Özak mesela; şarkı ve şiirlere eşlik ederken tutamadı gözyaşlarını. Gençlerin en çok duyduğu övgü sözlerinden biri ‘mükemmelsiniz’di. “Bu çocuklar Türkiye ile ülkeleri arasında birer köprü” diyen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı Abdurrahman Yalçınkaya, bu ifadeyi kullananlardan biriydi. Dedik ya, ‘gri binaları renklendirdiler’ diye. Anayasa Mahkemesi Başkanı Haşim Kılıç’ın sözleri bunun kanıtı: “Bu topluluk, makamıma gelen en güzel topluluk.”

Muhtemelen ülkelerinde birkaç yıldır Türkçe öğreniyor her biri. Ama medeni cesaretlerinin sınırı yok. Binlerce insanın karşısında sanat, halk, pop ve arabesk müziğinin en seçkin eserlerini ustaca seslendirdiler. Sahnede devleşen isimlerden biri Tacikistanlı İsmail’di. Türk sanat müziğinin en okkalı şarkılarından ‘Dönülmez Akşamın Ufkundayız’ı öyle bir söyledi ki, âdeta salon yıkıldı. Peki ya İbrahim Tatlıses’in kopyası Türkmenistanlı Dövran Annamammedov’a ne demeli? Önce bir uzun hava ile salonu sessizliğe gömdü; peşi sıra söylediği hareketli türkülerle coşturdu milleti.

Şiirler yine çok dokunaklıydı. Şiir yarışmasının birincisi Afgan Şaire Osmani, ‘Annem’ şiirini okurken gözyaşlarına hâkim olamadı binlerce kişi. Onlar arasında Başbakan Tayyip Erdoğan’ın eşi Emine Erdoğan da vardı. Türkmenistanlı Övezmurat Altıyev, Mehmet Akif’in ‘Bülbül’ şiirini ise belki hiç bu kadar içten okuyan olmamıştı.

“Bu çocuklara albüm yapılsa çok satar!” diye aklından geçirenlere sevindirici bir haber de bizden olsun. Jüri üyesi ünlü müzik yapımcısı Şahin Özer, organizasyon ekibinden onay alırsa, olimpiyat çocuklarının şarkılarından bir albüm hazırlayıp gelirinden seçilecek ülkeye okul yaptırmak istiyor.

İşte böyle… Dünya çocuklarının yaşattığı ‘Türkçe Bayramı’ bu senelik bitti. Farklı renk, dil ve dinden 750 öğrenci barış ve dostluk mesajlarıyla uğurlandı ülkelerine. Ancak muhteşem performansları kazındı hafızalarımıza. Biz gelecek yılki ‘Türkçe Mevsimi’ne kadar onları konuşacağımızı taahhüt edip veda için sözü bırakalım Olimpiyat Tertip Heyeti Başkanı Prof. Dr. Mehmet Sağlam’a: “Şöleni kapatmış olabiliriz; ancak gönüllerimiz dünyanın dört bir yanından gelen çocuklarımıza ebediyen açık.”

Geri

Uluslararası Türkçe Olimpiyatları Kurumsal İnternet Sitesi

© turkceolimpiyatlari.org 2010